Genel, Şiir

Sürgün…

Ay’ın etrafında ki boşluğu dolduran yıldızlar gibi

tüm boşluğumu dolduruyor kokun, sesin, nefesin.

Gün doğmasın, güneş kendi harında yansın

şafak sökmesin kızılını içine içine akıtsın.

Ay boynuma urgan, yıldızlar ayaklarıma zincir

gözlerim gözlerine tutsak olurken

gönlüm gönlünle dağlansın.

Gün geceye, ben sana mahkum

tahliyesi olmayan sürgün sevdamda

soluğunla can bulurken yüreğim

gökyüzünün avlusunda koşuştursun

sevaplarımızın ardına sakladığımız

Ay’dan ak, geceden kara günahlarımız…

Aylin Tamakan

“Sürgün…” için 13 yorum

      1. Ne güzel söyledin😊 Her daim ev sahipliği güzeldir. Bir zamanlar buna dair bir şey yazmıştım, çok iyi değildi ama o geldi aklıma şimdi. 🙂

        Bilirim kalbine kilit üstüne kilit vurmuşsun sende.
        Ama…
Yaralarını yaralarımla sarar, gözyaşlarımla temizlerim gönül acılarını gerekirse.
Yeter ki gönül köşkümden gitme…
Biraz dağınık, bir parça talan, bir hayli de tozlu bilirim benimki de lakin orası bundan gayrı senin viran eyleme…

        Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s