Şiir

Yolculuk…

ne gülecek kadar coşkulu

ne ağlayacak kadar hüzünlü

dağlarını dizi dizi geçirdiğim boynum

heybetiyle dimdik

kendi içinde bükük şimdi

ağaçlarını yüreğime taşıdım

kökleri damarlarımı yırtarak

volta atar durur içimde

dallarına bağladım umutlarımı

göbek bağımda filizlendirdim

kanımın karasıyıla suladım

seyyar bir yara bu

dönüp dolaşıp

kürkçü dükkanına dönen tilki misali

bir müebbet mahkumudur

gurbet içinde gurbet…

Ay’lin Tamakan

“Yolculuk…” için 6 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s