Şiir

YALNIZLIK…

Gün gelir Yalnızlık, yalnızlığına çekilir, gece' nin ayazı ısınır, Ay buharlaşır, yıldızlar yağmura karışır. Güneşin gölgesi, gökyüzünün gecesi solar aydınlanır sütün karası. Sessizliği öldüren sesler dağılır, çatlar notaları tüm şehir yankılanır... An durur, an'lar kaybolur, yaşamın bittiği yeniden başladığı ahir'de, gün gelir yalnızlık, yalnızlığında son bulur... A.Tamakan

Şiir

ALLAH BAŞIMIZDAN EKSİK ETMESİN…

Kadınlar Günü için blogda paylaştığım yazının hemen ardından can dostum, kan bağına gerek olmayan can bağından olma kardeşim, bana yazdığı yazıyı göndermişti. Ben de kendisine son cümle çok vurucu olmuş yayınlarım bak bunu diyerek latife yapmıştım. Bugün aradı ne oldu bizim yazı işi göremedim diye. O ciddiye almış, ben anlamamışım. Ondan sonra yine uzun uzun… Okumaya devam et ALLAH BAŞIMIZDAN EKSİK ETMESİN…

Şiir

AD’ını koyamadım…

Ad'ın adımla buluştu, gecenin kuytusunda saklanan ve saklanmayan hürriyetlerimiz, kimseler görmedi, gölgelerimiz dahi gizlendi. hayaletlerin içinde ki kızıl siyah kelimelerle oynaşıp harflerin arasında sakladık hürriyetleri, günahları. rengarenk boyadık her birini, her biri yere göğe, taşa toprağa bulandı. ateş olduk, dev dağları, küçük tepeleri, denizleri çağlayanları yaktık adım adım, köşe bucak. su olduk, ağaçları, yoncaları, kelebekleri… Okumaya devam et AD’ını koyamadım…

Şiir

Ben bir DÜŞ’tüm ki..

Uzaklardan geliyorum, gizli saklı diyarlardan. Sıkı sıkıya sarılıyorum, uykusuzluktan uyuşmuş rüyalarıma. Kapıyı aralıyorum usulca, karanlık gözümü alıyor, yarasalara veriyorum gözlerimi kanatları karşılığında. Süzülüyorum, ilk adımda gıcırdıyor uyku çökmüş ütüsü kaçmış bulutlar. Yıldızlar hizaya geçmiş yıkılmayı bekleyen domino taşları misali üflesem dökülecek uzaklıklar, direniyorlar. Karanlığın tüyleri diken diken, gökyüzü çalkantılı gölgesinde kendini kovalamaktan. Çift başlı Arnavut… Okumaya devam et Ben bir DÜŞ’tüm ki..